Este verán quedamos enamorados da forza, sensibilidade e e fonda expresión do poeta galego Antón Tovar, que vos recomendamos.

Nas súas poesías vai da man a beleza, a paixón, a tristura, a desesperación desacougante, É moi difícil describir os sentimentos encontrados que produce a súa lectura.

No seu libro «A grande ilusión e outros contos» (Galaxia, 1989) inclúe o relato «Unha hora humana«. Cóntanos o que acontece tras dar as seis da tarde no reloxio da catedral de Ourense, nun día de outono: A un oficinista, ao mozo de dezaoito anos, a un xornalista, a un home vedraño, dous tolos de Toén, a Salvador, ao vello poeta… e tamén a un rapaz de cinco aniños ledos.

Despois de darlle esoutro día tantas voltas á posibles orixes do nome de TOR, eís o tedes: Se nos volven preguntar, o nome do grupo ven do pastor alemán que enchía de ladros e alegrías ao rapaz de cinco aniños dos contos de Antón Tovar.

Categorías: Uncategorized

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *